locatie Emmaus, Den Haag 
4 oktober Franciscus van Assisi en Werelddierendag
Heel lang geleden, rond het jaar 1200, leefde een jongen in het stadje Assisi in Noord Italie. Franciscus heette hij. Hij was de zoon van een rijke familie en had alles wat zijn hartje maar begeerde. Hij had voldoende geld om met zijn vele vrienden uitbundig feesten te organiseren. Totdat er op een dag oorlog onstond tussen Assisi en een naburig stadje. Franciscus was gauw van de partij; hij wilde wel beroemd worden. Maar dat pakte anders uit. Hij werd gevangen genomen en pas na een jaar kon hij weer naar huis. Hij was weer vrij, maar ook erg ziek. Daarom bleef hij maandenlang in bed. Nu had hij tijd om na te denken over het leven. Eigenlijk was hij niet erg tevreden over zijn levenswijze. Op een dag ontmoette hij een melaatse man. Zijn eerste gedachte was om maar snel weg te lopen. Maar toen hij de zieke man in zijn ogen keek, veranderde hij van gedachte en omhelsde de man als een goede vriend. Verderop kwam Franciscus een kerk tegen en ging naar binnnen om te bidden. Hij zag een groot kruisbeeld hangen. Hij knielde neer en zag hoe Jezus arm en lijdend aan het kruis hing. Toen wist hij wat hij wilde: niet beroemd, rijk of machtig worden, maar leven voor God.
Hij gaf al zijn bezittingen weg. Niets mocht er nog in de weg staan tussen God en hemzelf. Daarom wilde hij in armoede leven.
Zo ging hij weg van huis, zonder geld en in een rafelig kleed. Hij voelde zich gelukkig, want God was zijn Vader en de hele wereld zijn huis. Hij trok de bergen in, en na twee jaar kwam hij terug om de mensen te vertellen over Vader-God en over Jezus.
Sommige mensen vonden hem maar een gek mens, maar anderen luisterden graag naar zijn woorden. Er waren er zelfs mannen die met Franciscus wilden meedoen. .Wat ze bezaten, gaven ze aan de armen en ze gingen met Franciscus mee
Franciscus kon volop genieten van Gods schepping; zon, maan en sterren, wind water en vuur, alle dieren, planten en bloemen. Hij voelde zich de koning te rijk met al dat moois.
In het laatste jaar van zijn leven, juist toen hij erg ziek was en veel pijn leed, heeft hij een prachtig lied gemaakt. Daarin dankt hij God voor de rijkdom en pracht van de schepping. Als een blije man is hij gestorven, 44 jaar oud. Nog altijd heeft hij vele volgelingen op de wereld. Mensen die willen leven zoals hij
De viering van werelddierendag is in Nederland traditie geworden. Op die dag krijgen onze huisdieren, die in onze samenleving toch al zo'n grote plaats innemen, nog eens extra aandacht.
Op 4 oktober gedenken we de sterfdag van Franciscus van Assisi. Hij stond bekend als een grote dierenvriend; een reden om jaarlijks deze dag ook Werelddierendag te vieren. De relatie tussen werelddierendag en St. Franciscus wordt vaak vergeten. Daarom vragen we ons af: Heeft die middeleeuwse man van de 13e eeuw ons nog iets wezenlijks te zeggen over onze omgang met dieren? We menen dat dit inderdaad zo is. Franciscus was meer dan een dierenvriend zoals wij hem kennen. Hij was een heilige die zag wat anderen niet zagen en beleefden: Het schepsel als weerspiegeling van Gods goedheid. Elke plant, elk dier vertelde hem iets over Gods grootheid, zijn wijsheid en schoonheid. Die relatie met God maakt Franciscus zo'n uniek natuur- en dierenvriend. Ongetwijfeld heeft hij aantrekkingskracht voor mensen van vandaag. Geen wonder, dat men zijn sterfdag heeft gemaakt tot werelddierendag en zijn persoon tot patroonheilige van de ecologie.
(c) 1990, Werkgroep Franciskaanse Kinderkatechese